Onder impuls van koning Leopold I werd onze yacht club gesticht op 16 april 1846 onder de benaming van "Cercle des Régates". De stichters waren één voor één pioniers over wie boekdelen kunnen geschreven worden.

Onze eerste voorzitter, Edouard Belleroche (7 april 1792), eigenaar van de "Cercle du Phare", een luxueuze instelling gebouwd rond de voet van onze eerste vuurtoren, stelde zijn lokaal ter beschikking van de leden. Daar het gebouw op de vestingen van Oostende stond en er weinig ruimte voorhanden was, kwam het secretariaat in een straat die Belleroche zelf gelegd en verkaveld had en die de verbinding verzekerde van de Geneverbrug, over de wallen, naar de stad. Deze straat kreeg de naam "Rue du Cercle" omdat het kantoor van de "Cercle des Régates" daar gevestigd was. Later werd deze naam verkeerd vertaald als "Cirkelstraat".

Edouard Belleroche werd naar Londen gestuurd als diplomaat en plaatscommandant kolonel Deladriere (1788-1855) nam zijn plaats in als voorzitter. Hij had zeven verwondingen opgelopen tijdens de veldslagen van Napoleon en hij droeg steeds zijn erelegioen.

De zeilwedstrijden, een nieuwe rage in België, werden verzekerd door de Brit James Lindsay Finch, uitbater van de "Cercle du Phare", en zijn zoon Willy Finch (1854-1930), toen nog geen kunstschilder, maar beiden verwoede zeilers. De overige bestuursleden waren officieren van onze eerste "Marine Royale" en enkele gemeenteraadsleden.

In 1853 veranderde de naam van onze vereniging in "Yacht Club d'Ostende" en de jachten werden gemeerd in het eerste en tweede handelsdok nabij de Kapellebrug. De witte jachten van die tijd hadden talrijke bemanningsleden aan boord en lagen tussen driemasters die guano aan het lossen waren en de eerste stoomschepen die kolen bunkerden. Dit was voldoende om onze toekomstige koning Leopold II in het harnas te jagen. Hij was echter niet alleen : de Luikse notaris Louis Delbouille (1825-1897) die de vestingen aan het verkavelen was, minister de Smet de Naeyer die grote plannen opzette en onze toenmalige voorzitter baron Louis de Hemptinne die zijn invloed in de weegschaal legde, waren dezelfde mening toegedaan.

In de schaduw van Leopold II werkten uitstekende architecten zoals Victor Horta (1861-1947) en Georges Hobe. Georges Hobe was geboren in Brussel op 7 januari 1854 als zoon van een meubelmaker, en begon zijn loopbaan als decorateur. Hij kreeg de opdracht een nieuw clubhuis te bouwen in de achterhaven. Het was een precaire vergunning op gronden van het bestuur van Bruggen en Wegen. Hobe werd in 1918 benoemd als gemeentelijk architect van De Panne waar hij, net zoals in Spa, talrijke mooie nieuwe villa's liet bouwen. Hij overleed in Brussel in 1936.

Hobe had één van de gebinten van het museum van de dierentuin gebruikt om het huidige clubhuis te bouwen. De totale kost bedroeg 125.000 BEF. De bouwkosten werden gedragen door inschrijvingen en obligaties door de leden van de club. Enkele oudgedienden beweerden vroeger dat de "contesse de Vauban", in het begin, de meerderheid ervan bezat. Volgens een artikel verschenen in "Le Carillon" van 14/15 juli 1906, werd ons clubhuis, met veel luister, open verklaard op 22 juli 1906.

Voor de tweede wereldoorlog was de eerste verdieping omringd door een wandelgaanderij. Die werd waarschijnlijk afgeschaft door een gebrek aan plaats, daar yachting niet meer zo elitair geworden was en dus toegankelijk was voor meer leden.

De twee wereldoorlogen brachten veel schade toe aan het gebouw, dat diende als legerlogement. De vertrekken werden als slaapplaats gebruikt voor de bemanning van de U-boten, tijdens de twee vierjarige bezettingen. Op de toren kwamen zoeklichten en licht afweergeschut. De twee vierjarige Duitse bezettingen brachten niet zoveel schade mee voor het clubhuis, maar de Engelse bezetting die daarop volgde was fataal voor alle versieringen.

Onze club richtte ieder jaar internationale zeilwedstrijden in, naar Dover, Ramsgate en Helgoland. De jachtclubs van Nieuwpoort, Blankenberge en Zeebrugge waren eertijds afdelingen van de RYCO.Wij maken er nog steeds een punt van om ieder jaar op het nationale podium te staan.

Koning Albert I verleende onze club op 5 juni 1910 de toelating om de titel van "Royal Yacht Club d'Ostende" te dragen.

In 1944 werd overdreven gebaggerd aan de kaai van de toenmalige Tilbury boten, voor het lossen van de geallieerde transportschepen (Antwerpen was toen nog niet bevrijd) en daardoor zakte de zuidkant van ons clubhuis 10 cm. Dit gebouw werd namelijk gebouwd op opgevulde grond van de spuikom gelegen achter de "Franse sluis". Deze laatste bevond zich ter hoogte van de thans afgedankte zeevaartschool. In 1970 begaven enkele eiken damplanken aan de voet van onze kaaimuur en ons gebouw zakte opnieuw 5 cm aan de zuidkant. Geen paniek echter, alles is verstevigd.

In 1974 werden onze statuten in het Nederlands vertaald en het Nederlands werd stilaan de omgangstaal. Door de toenmalige voorzitter Robert Ouvry werden in de jaren '80 stappen ondernomen om het clubgebouw te laten klasseren. Dit werd ons echter afgeraden omdat er plannen werden gemaakt voor het bouwen van een nieuwe zeesluis, waardoor de RYCO zou moeten verhuizen naar een andere lokatie. De plannen voor de zeesluis gingen niet door en onder het voorzitterschap van Jean Paul Mestdagh werd het clubgebouw dan toch geklasseerd (19/02/2002). Op 01/03/2005 is dan gestart met de vernieuwing van de pontons, werken die ons reeds jaren beloofd waren.

By initiative of King Leopold I, our yacht club was founded on april 16th 1846, and named "Cercle des Régates". Each of the founders were pioneers, whose life is a story on its own. Our first commodore, Edouard Belleroche (07/04/1792), was owner of the Cercle du Phare, a luxuous institution built around the first lighthouse. He had a place that could be used by the members of the club.

The building was located upon the fortresses of Ostend ; it didn't supply that much room. Therefore the office was located in a street that Belleroche himself had constructed and parcelled out, a street that connected the Geneverbridge with the town. This street was named "Rue du Cercle", after the office of the "Cercle des Régates" that was located in this street. Later on, the name was wrongly translated into "Cirkelstraat".

Edouard Belleroche was sent out to London as a diplomat, and commander colonel Deladriere (1788-1855) took his place as chairman. During the Napoleontic battles he was as much as seven times wounded. He was proud to always wear his legion of honour.

The sailing races, a new rage in Belgium, were organised by the Briton James Lindsay Finch, manager of the "Cercle du Phare", and his son Willy Finch (1854-1930), at the time not yet an artist. Both of them were keen sailors. The other members of the board were officers of our first "Marine Royale" and some town councillors.

In 1853 our club changed its name in "Yacht Club d'Ostende" and the yachts were moored in the first and second trade dock, nearby the Kapellebridge. The white yachts of that time had many crew members on board, and were laying in between three-masters, unloading guano, and the first steamers, bunkering coal. This was enough reason to get our future king Leopold II quite upset. He was not the only one to have this opinion : there were also the notay Louis Delbouille (1825-1987), who was then constructing the fortresses, minister de Smet de Naeyer who designed great plans, and our chairman of the time, baron Louis de Hemptinne, who threw the weight of his influence into the scale.

Excellent architects as Victor Horta (1861-1947) and Georges Hobe were working in the entourage of Leopold II. George Hobe was born in Brussels (07/01/1854), being a son of a furniture maker. He started his career as a decorator. He was given the instruction to build a new clubhouse in the back harbour. It was a delicate concession, on the grounds of the administration of Bruggen en Wegen. In 1918, Hobe was nominated as municipal architect of De Panne, were he designed the famous beautiful villa's, just like he did in Spa. He died in Brussels, in 1936.

Hobe used one of the cross-beams of the zoo-museum to build the present clubhouse. The total cost of the building was 125.000 BEF. The building costs were paid by members of the club, with registrations and bonds. Some old campaigners claimed that the "contesse de Vauban" had most of the shares, at least in the beginning. According to an article, published in "Le Carillon" of 14/15 july 1906, our clubhouse was gloriously declared as being opened on juli 22th, 1906.

Originally the first floor was surrounded by a walking gallery, which probably was abolished due to lack of space. By that time, yachting was not that much a privilege of the elite anymore, and thus much more accessible for more members.

The two world wars entailed lots of damages to the building, that served as a hotel for the army. During the war, the crew of the U-boats used the rooms of the clubhouse as a sleeping place. Searchlights and anti-aircraft was put on the tower. The German occupation didn't bring along that much damage, but the following English occupation was fatal for all decorations in the clubhouse.

Year after year the club arranged international sailing races, to Dover, Ramsgate and Helgoland. The yacht clubs of Nieuwpoort, Blankenberge and Zeebrugge were originally divisions of the RYCO. We still consider it an honourable duty to be on the national podium, each year.

On june 5th 1910 king Albert I gave us permission to wear the title of "Royal Yacht Club d'Ostende".

Due to excessive dredging on the quay of the Tilbury boats, destined to unload the allied transport ships, in 1944 (Antwerp wasn't liberated yet), the south side of the clubhouse sank 10cm, because the building was built on ground of the Spuikom that was filled up. In 1970, some oak sheet piles at the basis of our quay wall broke down, and again the building sank 5 cm. No reason to panic however ; everything has been strengthened.

The articles of association of our company were translated into Dutch in 1974 ; little by little Dutch was becoming the colloquial language. Robert Ouvry, commodore at the time, took the first initiatives to have our clubhouse recognised as a historic building. Because the port of Ostend was having plans for building a new floodgate, there was a risc that the RYCO should have to move to another location. These plans were cancelled, and the recognition of the building was received under the following commodore, Jean Paul Mestdagh (19/02/2002). In 2005 we were granted the renewal of the pontoons, which had been promised years before.